Hymn Szkoły Podstawowej w Osięcianch

I. Ty kryłaś się w sercach upartych, gdy świtem zaczynał się szturm, Twe imię pisały eskadry, Srebrnymi smugami wśród chmur. Ref. Majorze Sucharski ty wiernie, Walczyłeś o ziemi tej próg, My chcemy uwiecznić twe imię, By każdy z nas uczyć się mógł. II. Gdy trzeba bywałaś żelazem, Płomieniem co żarzył się w nas, Gdy trzeba szłaś borem i lasem, Świeciłaś nam w nocy bez gwiazd. III. Gdy orły piastowskie wracały, Kłaniałaś się czołgom do stóp, Znów kwiaty witały nas polskie, Ogrody kwitnące u dróg.

Major Henryk Sucharski - patron szkoły Henryk Sucharski urodził się 12 listopada 1898 roku w Gręboszowie jako czwarte dziecko w rodzinie Stanisława Sucharskiego i Agnieszki z domu Bojków. Po ukończeniu dwuletniej szkółki ludowej w rodzinnej wsi i czteroklasowej w Oftinowie, został przyjęty do II Gimnazjum w Tarnowie. Naukę przerwały działania I wojny światowej. Egzamin dojrzałości złożył w Tarnowie w 1917 roku. Następnie został powołany do armii austriackiej i walczył na froncie włoskim. Po zakończeniu działań wojennych Henryk Sucharski powrócił do Gręboszowa, by w 1919 roku zaciągnąć się do wojska polskiego. Początkowo skierowano go na Śląsk Cieszyński, a następnie na front wschodni w wojnie polsko-radzieckiej. Sucharski za bohaterstwo w tej wojnie otrzymał Krzyż Virtuti Militari i dwukrotnie Krzyż Zasługi. Pozostał w wojsku i czasach II Rzeczypospolitej służył w Rembertowie, Czerwonym Borze, Biedrujsku i w Brześciu nad Bugiem. W 1938 roku skierowano Go na westerplatte - polską placówkę wojskową w Wolnym Mieście Gdańsk. Kiedy 1 września 1939 roku o godz. 4.45 salwa z pancernika Schleswik-Holstein oznajmiły światu początek II wojny światowej, Henryk Sucharski wraz z 207 żołnierzami bronił tego polskiego skrawka ziemi w Wolnym Mieście - WESTERPLATTE. Bohatersko przez siedem dni odpierał ataki przeważających sił wroga - poddał się gdy zabrakło amunicji, aby niepotrzebnie nie narażać życia podległych sobie żołnierzy. Bohaterstwo walczących potwierdził w dniu kapitulacji także niemiecki dowódca gen. Eberhard, który zwracając szablę majorowi Sucharskiemu, uznał w nim honorowego i budzącego respekt przeciwnika. Został internowany i przebywał w oflagach i obozach w głębi Rzeszy. Oswobodzony przez żołnierzy brytyjskich. Major Sucharski otrzymuje przydział do II Korpusu Polskiego stacjonującego we Włoszech - tego, który wsławił się zdobyciem wzgórza i klasztoru Monte Cassino. 30 sierpnia 1946 roku po krótkiej chorobie umarł w Neapolu. Pochowany na cmentarzu Casamassima. Ostatnią wolę majora spełniono w 1971 roku, składając urnę z Jego prochami w niszy pod polskim orłem na Westerplatte. Pośmiertnie odznaczono majora Henryka Sucharskiego Krzyżem Komandorskim Orderu Virtuti Militari.